Айша мен Жоғалған Жұлдыз

Ертеде емес, кеше ғана,
кең даладағы кішкентай ауылда Айша деген қыз өмір сүріпті.

Айша түнде аспанға қарағанды жақсы көретін.
Әсіресе бір жарық жұлдызға күнде амандасатын.

— Қайырлы түн, жұлдыз! — дейтін ол.

Жұлдыз да жарқырап жауап беретіндей көрінетін.

Бір күні кешке Айша аспанға қараса,
сол сүйікті жұлдызы жоқ екен.

Айша уайымдап кетті.

— Әже, жұлдызым жоғалып кетті… — деді.

Әжесі жымиып:

— Жұлдыздар да шаршайды. Бірақ іздесең, табасың, — деді.

Айша жылы күртесін киіп, далаға шықты.

Айша алдымен ескі құдыққа барды.
Суға қарап:

— Жұлдызымды көрдің бе? — деп сұрады.

Су толқып:

— Мен тек шындықты көрсетемін,
жүрегіңде жарық болса — жұлдыз табылады, — дегендей сыбдырлады.

Айша ойланып қалды.

Сосын ол қой бағып жүрген кішкентай балаға жолықты.

— Сен жұлдызымды көрдің бе? — деді Айша.

Бала басын шайқады:

— Мен көрмедім. Бірақ кеше мен адасқанда,
бір жарық мені үйге апарды, — деді.

Айша үміттеніп кетті.

Айша төбеге көтерілді.
Аспан қараңғы еді.

Ол жылап жіберді:

— Жұлдызым… қайдасың…

Сол кезде әлсіз жарық көрінді.
Жұлдыз жерге жақын жарқырап тұр екен.

Айша жүгіріп барды.

— Неге түстің? — деді.

Жұлдыз сыбырлағандай болды:

— Мен кішкентай қозыны үйіне жеткіздім.
Жақсылық жасау үшін түстім.

Айша таң қалды.

Айша қозыны тауып, иесіне апарып берді.
Сол кезде жұлдыз қайта аспанға көтерілді.

Айша қуанып айқайлады:

— Қайта келдің!

Жұлдыз бұрынғыдан да жарық болыпты.

Үйіне келгенде Әжесі сұрады:

— Таптың ба?

Айша басын изеді:

— Иә. Жұлдыз жақсылық жасағанда жарқырайды екен.

Әжесі құшақтап:

— Сен де жұлдыз бола аласың, — деді.

Содан бері Айша әр күн бір жақсылық жасап жүріпті.
Кейде көрші әжеге су әкеледі,
кейде кішкентайларға ертегі айтып береді.

Ал түнде аспанда бір жұлдыз ерекше жарқырайды екен.

Айша оған қарап күлімдейді.

— Қайырлы түн, досым, — дейді.

Жұлдыз да жымыңдайды.

Себебі жүректе жарық болса,
аспан да жарық болады екен.